اگر فاصله میان دانشگاه و بازار کار فناوری را یکی از چالش‌های جدی نسل جدید بدانیم، برنامه‌هایی مثل «سفر فناورانه داتین» تلاش می‌کنند این فاصله را کمتر کنند. در این برنامه دانشجویان فقط پای کلاس نمی‌نشینند؛ با متخصصان صنعت صحبت می‌کنند، محیط واقعی شرکت‌های فناوری را می‌بینند، در فعالیت‌های گروهی قرار می‌گیرند و در نهایت باید برای یک مسئله واقعی راهکار ارائه دهند.
سومین دوره سفر فناورانه داتین از اول شهریور ۱۴۰۵ آغاز شد و دوازدهم شهریور با ارائه نهایی پروژه‌های دانشجویان در دانشگاه خاتم به پایان رسید. در این دوره ۷۰ دانشجو از ۳۳ دانشگاه کشور حضور داشتند و در پایان، ۱۱ تیم راهکارهای خود را در حوزه‌های مختلف فناوری مالی و اقتصاد دیجیتال ارائه کردند.
اما چیزی که این دوره را قابل توجه می‌کند فقط تعداد شرکت‌کنندگان یا تیم‌های نهایی نیست. مسیر طراحی‌شده برای دانشجویان از کنجکاوی و شناخت شروع شد و به تجربه، کار تیمی، حل مسئله و ساختن یک راهکار رسید؛ یعنی همان مهارت‌هایی که معمولاً یادگیری آنها در محیط دانشگاه به‌تنهایی ساده نیست.
🔎 سفر فناورانه داتین چیست؟
سفر فناورانه داتین را می‌توان یک بوتکمپ آموزشی و تجربی دانست که هدف اصلی آن نزدیک‌تر کردن دانشجویان به فضای واقعی صنعت فناوری است.
در بسیاری از رشته‌های دانشگاهی، بخش قابل توجهی از آموزش در قالب درس، امتحان و پروژه انجام می‌شود. دانشجو ممکن است از نظر علمی عملکرد خوبی داشته باشد، اما وقتی برای اولین‌بار وارد یک محیط کاری واقعی می‌شود، با پرسش‌های دیگری روبه‌رو خواهد شد:
چه مسئله‌ای واقعاً ارزش حل کردن دارد؟
باید با اعضای یک تیم متفاوت همکاری کرد؟
یک ایده خام را به راهکار تبدیل کرد؟
باید یک ایده را برای مدیر یا داور توضیح داد؟
و اصلاً از کجا باید مسیر شغلی خود را شروع کرد؟
سفر فناورانه تلاش می‌کند بخشی از پاسخ این پرسش‌ها را در محیطی عملی‌تر ارائه کند.
در سومین دوره، برنامه در قالب مجموعه‌ای از ایستگاه‌ها طراحی شد؛ ایستگاه‌هایی که از «کنجکاوی» شروع می‌شدند و به «ساختن» می‌رسیدند.
🎓 چرا داتین سراغ برگزاری چنین بوت‌کمپی رفته است؟
هدف این برنامه را نمی‌توان فقط آموزش چند مهارت فنی دانست.
یکی از چالش‌های مهم دانشجویان این است که ممکن است سال‌ها در دانشگاه تحصیل کنند، اما شناخت دقیقی از فضای واقعی صنعت، نقش‌های شغلی و شیوه کار تیم‌های فناوری نداشته باشند.
در سفر فناورانه، دانشجو قبل از اینکه مستقیماً وارد بازار کار شود، فرصت دارد بخشی از این فضا را تجربه کند.
این تجربه از طریق چند مسیر شکل می‌گیرد:
- گفت‌وگو با متخصصان
- آشنایی با محیط شرکت‌های فناوری
- کارگاه‌های آموزشی
- فعالیت‌های گروهی
- حل مسئله
- دریافت بازخورد
- ارائه ایده
- کار با منتورها
- تجربه ارائه نهایی
به همین دلیل، سفر فناورانه را می‌توان پلی میان دانشگاه، تجربه عملی و صنعت فناوری دانست.
گزارش‌های منتشرشده درباره این دوره نیز نشان می‌دهند که هدف برنامه، صرفاً یادگیری یک مهارت فنی نبوده و موضوعاتی مانند شناخت مسیر حرفه‌ای، مهارت‌های فردی و تجربه فضای واقعی کار نیز مورد توجه قرار گرفته است.
📊 سومین سفر فناورانه داتین چه ابعادی داشت؟
سومین دوره از نظر میزان استقبال اولیه نیز قابل توجه بود.
۱۱۵۵ نفر از سراسر کشور برای شرکت در این برنامه پیش‌ثبت‌نام کردند. از میان آنها، ۴۷۶ نفر مرحله چالش ورودی را تکمیل کردند و پس از ارزیابی‌ها، ۷۰ دانشجو برای حضور در دوره انتخاب شدند.
این ۷۰ نفر از ۳۳ دانشگاه کشور بودند.
چرا فقط مهارت فنی معیار انتخاب نبود؟
یکی از نکات جالب در فرایند انتخاب شرکت‌کنندگان، توجه به ویژگی‌هایی فراتر از دانش فنی بود.
کنجکاوی، یادگیرندگی، تجربه‌گرایی، تاب‌آوری، انگیزه و توانایی ارتباط‌سازی از جمله ویژگی‌هایی بودند که در ارزیابی‌ها مورد توجه قرار گرفتند.
این موضوع منطقی است؛ زیرا در یک پروژه واقعی، داشتن دانش فنی به‌تنهایی کافی نیست.
ممکن است یک برنامه‌نویس توانایی فنی بالایی داشته باشد، اما اگر نتواند مسئله را درست بفهمد، با تیم ارتباط برقرار کند یا بازخورد بگیرد، اجرای پروژه برای او دشوار شود.
در طرف مقابل، فردی که هنوز همه مهارت‌های تخصصی را در بالاترین سطح ندارد، اما یادگیرنده و مسئله‌محور است، می‌تواند در یک محیط حرفه‌ای رشد بسیار خوبی داشته باشد.
🧭 شش ایستگاه سفر فناورانه داتین چه بود؟
مسیر سومین سفر فناورانه در قالب شش ایستگاه طراحی شد:
کنجکاوی، یادگیری، شناخت، هیجان، تجربه و ساختن.
این نام‌گذاری فقط جنبه تبلیغاتی نداشت؛ مراحل مختلف برنامه نیز تقریباً همین مسیر را دنبال کردند.
ایستگاه اول؛ کنجکاوی
شروع برنامه با آشنایی دانشجویان با یکدیگر همراه بود.
۷۰ دانشجو از دانشگاه‌ها و زمینه‌های مختلف در کنار هم قرار گرفتند. طبیعی بود که در ابتدای مسیر بسیاری از آنها یکدیگر را نمی‌شناختند.
اما همین تفاوت‌ها بعداً به یکی از نقاط قوت کار تیمی تبدیل شد.
هر فرد دانش، تجربه و مهارت متفاوتی با خود به گروه می‌آورد و همین تنوع می‌توانست در شکل‌گیری تیم‌ها مؤثر باشد.
ایستگاه دوم؛ یادگیری
در مرحله بعد، شرکت‌کنندگان با فضای داتین و صنعت فناوری بیشتر آشنا شدند.
بازدید از پارک فناوری پردیس و ساختمان داتین یکی از بخش‌های این مسیر بود. دانشجویان در این مرحله فرصت پیدا کردند محیط کاری یک شرکت فناوری را ببینند و با متخصصان و نقش‌های مختلف شغلی گفت‌وگو کنند.
این قسمت برای دانشجویانی که هنوز تصویر دقیقی از محیط واقعی شرکت‌های فناوری ندارند، اهمیت زیادی دارد.
ایستگاه سوم؛ شناخت
پس از شناخت محیط و افراد، نوبت شناخت بهتر خود دانشجویان رسید.
در این مرحله مهارت‌های نرم و کار تیمی مورد توجه قرار گرفت.
موضوعاتی مانند رفتارشناسی، همکاری با افراد دارای شخصیت‌های متفاوت و شناخت نقاط ضعف فردی مطرح شد. در گزارش دیجیاتو، از این مرحله به‌عنوان فرصتی برای خودشناسی و مواجهه با چالش‌هایی مانند کمال‌گرایی، تنبلی و دشواری کار با افراد متفاوت یاد شده است.
ایستگاه چهارم؛ هیجان
هفته دوم برنامه وارد مرحله عملی‌تری شد.
شرکت‌کنندگان با مسائل مختلف حوزه فینتک و اقتصاد دیجیتال مواجه شدند و ایدههای خود را مطرح کردند.
هر دانشجو فرصت کوتاهی داشت تا ایده‌اش را برای دیگران توضیح دهد. بعد از این ارائه‌های اولیه، ۱۱ ایده انتخاب شد و تیم‌ها بر اساس آنها شکل گرفتند.
از اینجا به بعد، ماجرا دیگر درباره یک ایده شخصی نبود.
دانشجو باید یاد می‌گرفت چگونه ایده خود را با دیگران به اشتراک بگذارد و چگونه با اعضای تیم روی یک هدف مشترک کار کند.
ایستگاه پنجم؛ تجربه
در مرحله تجربه، تیم‌ها روی مسئله انتخاب‌شده کار کردند.
منتورها نیز در کنار گروه‌ها قرار گرفتند، اما قرار نبود پاسخ آماده پروژه را در اختیار آنها بگذارند.
نقش منتور بیشتر به سمت پرسش‌گری، جهت‌دهی و کمک به پیدا کردن مسیر حل مسئله پیش رفت.
این تفاوت مهمی است.
اگر منتور همه جواب‌ها را ارائه کند، تیم عملاً چیزی جز اجرای دستور یاد نمی‌گیرد. اما وقتی تیم مجبور شود خودش مسیر را پیدا کند، تجربه حل مسئله واقعی‌تر می‌شود.
ایستگاه ششم؛ ساختن
در آخرین مرحله، تیم‌ها باید نتیجه کار خود را به یک خروجی قابل ارائه تبدیل می‌کردند.
اینجا بود که ایده اولیه باید از حالت حرف و توضیح خارج می‌شد و به راهکاری تبدیل می‌شد که بتوان آن را برای دیگران توضیح داد و از آن دفاع کرد.
این مرحله در واقع نقطه اتصال یادگیری با عمل بود.
💡 ایدههای ۱۱ تیم چه موضوعاتی داشتند؟
پروژه‌های ارائه‌شده در پایان سفر فناورانه، دامنه نسبتاً متنوعی داشتند.
موضوعات مطرح‌شده شامل سواد مالی، اعتبارسنجی، اشتغال، پرداخت، خدمات مالی، مدیریت هزینه و حتی راهکارهایی برای شرایط اختلال زیرساختی بود.
آموزش مالی برای کودکان
یکی از محورهای قابل توجه، آموزش مفاهیم مالی به کودکان بود.
تیم‌های «لرنیا» و «جیبو» روی این حوزه کار کردند.
ایده اصلی پشت چنین راهکارهایی این است که آموزش مالی الزاماً نباید از دوران بزرگسالی آغاز شود. آشنایی کودکان با مفاهیمی مانند مدیریت پول، پس‌انداز و تصمیم‌گیری مالی می‌تواند بخشی از سواد عمومی آنها باشد.
مدیریت مالی شخصی
«پلوتوس» روی موضوع دستیار مالی شخصی تمرکز داشت.
مدیریت درآمد و هزینه، پس‌انداز و تصمیم‌گیری مالی از موضوعاتی هستند که با رشد ابزارهای فینتک بیش از گذشته قابلیت تبدیل شدن به سرویس‌های دیجیتال را پیدا کرده‌اند.
پرداخت در شرایط اختلال
«فانوس» نیز به مسئله تاب‌آوری پرداخت توجه داشت.
این ایده نشان می‌دهد مسئله فینتک فقط طراحی اپلیکیشن‌های جدید نیست. پایداری سرویس‌های مالی در شرایط اختلال نیز می‌تواند یک مسئله مهم فناوری باشد.
اعتبارسنجی
موضوع اعتبارسنجی نیز در میان پروژه‌های سفر فناورانه قرار داشت.
برای بسیاری از خدمات مالی، شناخت میزان اعتبار مشتری اهمیت زیادی دارد. به همین دلیل، توسعه روش‌های بهتر برای اعتبارسنجی افرادی که سابقه مالی محدودی دارند، یکی از مسائل قابل توجه این حوزه است.
خدمات مالی برای سالمندان
یکی دیگر از ایده‌ها به ساده‌تر شدن استفاده سالمندان از خدمات مالی مربوط می‌شد.
این موضوع از زاویه تجربه کاربری اهمیت زیادی دارد؛ زیرا همه کاربران فناوری مهارت یا عادت یکسانی در استفاده از سرویس‌های دیجیتال ندارند.
یک محصول موفق باید بتواند برای گروه‌های مختلف جامعه قابل استفاده باشد.
اشتغال و ورود به بازار کار
برخی تیم‌ها نیز سراغ مسئله اشتغال رفتند.
«هموار» روی ارتباط بهتر دانشجویان و فارغ‌التحصیلان کم‌تجربه با بازار کار تمرکز داشت.
این مسئله نیز به یکی از دغدغه‌های مهم نسل جوان تبدیل شده است؛ اینکه فرد چگونه می‌تواند فاصله میان پایان تحصیل و اولین تجربه حرفه‌ای را کوتاه‌تر کند.
🏆 تیم‌های برتر سومین سفر فناورانه داتین کدام بودند؟
در پایان برنامه، ۱۱ تیم پروژه‌های خود را در مقابل هیئت داوری ارائه کردند.
در نهایت چهار تیم لرنیا، جیبو، پلوتوس و فانوس به‌عنوان تیم‌های برتر معرفی شدند و «لرنیا» عنوان تیم برگزیده را به دست آورد.
داوری پروژه‌ها چگونه انجام شد؟
ارائه نهایی در دانشگاه خاتم برگزار شد.
طبق گزارش راه پرداخت، هر تیم در زمان مشخصی ایده خود را ارائه کرد و پس از آن نیز بخش پرسش و پاسخ با داوران انجام شد. داوران از میان نمایندگان دانشگاه و صنعت بودند.
نکته جالب این بود که خود فرایند داوری نیز بخشی از تجربه آموزشی دانشجویان محسوب می‌شد.
در دنیای واقعی فناوری، یک تیم فقط به این دلیل که ایده خوبی دارد موفق نمی‌شود؛ باید بتواند ایده خود را واضح توضیح دهد، از تصمیم‌هایش دفاع کند و به پرسش‌های سخت پاسخ دهد.
🧠 چه مهارت‌هایی در سفر فناورانه تقویت می‌شود؟
اگر بخواهیم دستاورد سفر فناورانه را فقط با تعداد کارگاه‌ها بسنجیم، بخش بزرگی از ماجرا را از دست می‌دهیم.
مهارت‌هایی که در چنین تجربه‌ای شکل می‌گیرند، الزاماً در پایان یک آزمون قابل اندازه‌گیری نیستند.
حل مسئله
دانشجو با یک مسئله مواجه می‌شود و باید به جای منتظر ماندن برای پاسخ، خودش مسیر رسیدن به راهکار را پیدا کند.
کار تیمی
اعضای تیم معمولاً علایق، شخصیت و مهارت‌های متفاوتی دارند.
یادگیری نحوه همکاری با چنین افرادی یکی از مهارت‌های مهم محیط کار است.
ارائه
توانایی توضیح دادن یک ایده به اندازه خود ایده اهمیت دارد.
اگر تیم نتواند مسئله، راهکار و ارزش پیشنهادی خود را روشن توضیح دهد، حتی یک ایده خوب هم ممکن است جدی گرفته نشود.
دریافت بازخورد
بازخورد گرفتن همیشه راحت نیست.
اما در محیط حرفه‌ای، اصلاح محصول و ایده براساس نظر دیگران بخشی طبیعی از فرایند توسعه است.
شناخت مسیر شغلی
دیدن متخصصان و محیط واقعی شرکت می‌تواند به دانشجو کمک کند تصور دقیق‌تری از آینده کاری خود داشته باشد.
🏢 چرا ارتباط مستقیم با صنعت اهمیت دارد؟
دانشگاه دانش پایه را فراهم می‌کند، اما صنعت شکل دیگری از یادگیری را به همراه دارد.
در دانشگاه ممکن است یک پروژه با هدف گرفتن نمره انجام شود. در محیط واقعی، مسئله به نیاز کاربر، زمان، منابع، تیم و نتیجه نهایی وابسته است.
همین تفاوت باعث می‌شود تجربه حضور در شرکت‌ها و گفت‌وگو با متخصصان برای دانشجویان ارزشمند باشد.
در سومین سفر فناورانه نیز بازدید از داتین و آشنایی با فضای کاری شرکت بخشی از برنامه بود.
این تجربه به دانشجو کمک می‌کند تصویری واقعی‌تر از اینکه «کار کردن در صنعت فناوری» دقیقاً به چه معناست داشته باشد.
🌱 آیا سفر فناورانه فقط برای برنامه‌نویس‌هاست؟
نه لزوماً.
اگرچه بخش قابل توجهی از فضای برنامه به فناوری اطلاعات، نرم‌افزار و حوزه‌های دیجیتال مربوط است، اما ساختار این بوتکمپ صرفاً آموزش برنامه‌نویسی نیست.
در فراخوان سومین دوره، رشته‌هایی مانند مهندسی کامپیوتر، علوم کامپیوتر، فناوری اطلاعات، مهندسی نرم‌افزار، ریاضی و آمار مورد توجه بودند و علاقه‌مندان به برنامه‌نویسی، هوش مصنوعی، بانکداری و فناوری‌های دیجیتال نیز امکان حضور در فرایند ارزیابی را داشتند.
از طرف دیگر، بخشی از کار بر مهارت‌های ارتباطی، تیمی، مسئله‌محوری و یادگیری متمرکز است.
بنابراین فردی که فقط به کدنویسی علاقه دارد اما از کار تیمی یا حل مسئله لذت نمی‌برد، الزاماً بهترین تناسب را با چنین برنامه‌ای ندارد.
💰 چه عواملی روی هزینه بوت‌کمپ‌های فناوری اثر می‌گذارند؟
برای مقایسه بوت‌کمپ‌های فناوری، بهتر است فقط به مبلغ ثبت‌نام نگاه نکنیم.
حتی اگر دو برنامه عنوان مشابهی داشته باشند، ساختار آنها ممکن است کاملاً متفاوت باشد.
مدت زمان برگزاری
مدت دوره یکی از عوامل مهم است.
برنامه‌های فشرده چندروزه، بوت‌کمپ‌های دوهفته‌ای و دوره‌های چندماهه طبیعتاً نیازهای اجرایی متفاوتی دارند.
حضوری یا آنلاین بودن
برگزاری حضوری معمولاً نیازمند فضای آموزشی، تجهیزات و امکانات اجرایی بیشتری است.
در دوره‌های آنلاین، بخش مهمی از این هزینه‌ها حذف یا تغییر شکل پیدا می‌کند.
تعداد و تخصص منتورها
حضور متخصصان و منتورهای باتجربه می‌تواند ارزش آموزشی یک بوتکمپ را افزایش دهد و هم‌زمان روی ساختار هزینه آن اثر بگذارد.
پروژه عملی
دوره‌ای که فقط ویدئو و کلاس ارائه می‌دهد با بوت‌کمپی که پروژه واقعی، تیم‌سازی، منتورینگ و ارائه نهایی دارد، از نظر ساختار اجرایی یکسان نیست.
امکانات جانبی
فضای برگزاری، تجهیزات، رفت‌وآمد، پذیرایی، بازدیدهای صنعتی و برنامه‌های جانبی از دیگر عوامل مؤثر هستند.
پشتیبانی بعد از دوره
بعضی بوت‌کمپ‌ها پس از پایان کلاس نیز خدماتی مانند شبکه‌سازی، آموزش تکمیلی، ارتباط با شرکت‌ها یا پشتیبانی از پروژه‌ها ارائه می‌کنند.
در مورد سفر فناورانه داتین نیز موضوع فقط چند روز آموزش نبود و ادامه ارتباط شرکت‌کنندگان از طریق داتین‌کلاب مطرح شده است.
🔗 سفر فناورانه داتین چه تفاوتی با یک دوره آموزشی عادی دارد؟
شاید بهترین راه برای توضیح تفاوت، مقایسه هدف این دو باشد.
یک دوره آموزشی معمولاً می‌خواهد یک دانش یا مهارت مشخص را منتقل کند.
اما سفر فناورانه علاوه بر یادگیری، می‌خواهد فرد را در موقعیتی قرار دهد که از آموخته‌هایش استفاده کند.
در یک طرف:
آموزش → تمرین → ارزیابی
و در طرف دیگر:
آشنایی → یادگیری → مسئله → تیم → تجربه → ساختن → ارائه
همین بخش دوم باعث می‌شود تجربه بوتکمپ به محیط واقعی کار نزدیک‌تر شود.
🌐 نقش فینتک در ایدههای سفر فناورانه چیست؟
فینتک یا فناوری مالی یکی از حوزه‌هایی است که ارتباط مستقیمی با زندگی روزمره مردم دارد.
وقتی درباره پرداخت، اعتبار، مدیریت هزینه، خدمات مالی، سواد مالی یا بانکداری دیجیتال صحبت می‌کنیم، در واقع درباره فناوری‌هایی حرف می‌زنیم که می‌توانند مستقیماً بر تجربه کاربران اثر بگذارند.
به همین دلیل، فینتک محیط مناسبی برای تمرین حل مسئله است.
در سومین سفر فناورانه نیز تیم‌ها سراغ موضوعاتی رفتند که بخشی از آنها مستقیماً با تجربه روزمره مردم ارتباط داشت؛ از مدیریت مالی و آموزش گرفته تا پرداخت و اعتبارسنجی.
🚀 بعد از پایان سفر فناورانه چه اتفاقی می‌افتد؟
پایان مراسم اختتامیه لزوماً به معنای پایان مسیر شرکت‌کنندگان نیست.
داتین برای ادامه ارتباط با شرکت‌کنندگان، داتین‌کلاب را مطرح کرده است؛ بستری که امکان ارتباط مستمر، برنامه‌های آموزشی و آشنایی بیشتر با مسیرهای حرفه‌ای را فراهم می‌کند.
این بخش از ماجرا اهمیت زیادی دارد.
اگر دانشجو بعد از پایان بوتکمپ دوباره به همان شرایط قبل برگردد، بخش زیادی از اثر تجربه ممکن است به مرور کمرنگ شود.
اما ارتباط مستمر با جامعه‌ای از دانشجویان و متخصصان می‌تواند فرصت‌های جدیدی برای یادگیری و شبکه‌سازی ایجاد کند.
📌 مهم‌ترین دستاورد سومین سفر فناورانه چیست؟
اگر بخواهیم تمام برنامه را در یک جمله خلاصه کنیم، شاید بتوان گفت:
سفر فناورانه تلاش می‌کند دانشجو را از «یاد گرفتن درباره فناوری» به «تجربه کردن حل مسئله در فناوری» برساند.
این تفاوت کوچکی نیست.
دانشجو در این مسیر با افراد جدید آشنا می‌شود، فضای صنعت را می‌بیند، مهارت‌های نرم را تجربه می‌کند، در یک تیم قرار می‌گیرد، ایده مطرح می‌کند، بازخورد می‌گیرد و در نهایت باید نتیجه کارش را ارائه دهد.
چه تیمی برنده شود و چه تیمی در رتبه‌های بعدی قرار بگیرد، هر شرکت‌کننده چیزی فراتر از یک گواهی یا یک عنوان با خود به خانه می‌برد: تجربه‌ای از کار کردن روی یک مسئله واقعی.
📝 جمع‌بندی
سومین سفر فناورانه داتین از اول تا دوازدهم شهریور ۱۴۰۵ برگزار شد و ۷۰ دانشجو از ۳۳ دانشگاه کشور در آن حضور داشتند.
این برنامه پس از استقبال اولیه ۱۱۵۵ نفر و عبور ۴۷۶ نفر از مرحله چالش ورودی، شرکت‌کنندگان نهایی خود را انتخاب کرد. مسیر دوره از شش ایستگاه کنجکاوی، یادگیری، شناخت، هیجان، تجربه و ساختن عبور کرد و در نهایت ۱۱ تیم برای ارائه راهکارهای خود در حوزه‌های مختلف فناوری مالی و اقتصاد دیجیتال به مرحله پایانی رسیدند.
لرنیا، جیبو، پلوتوس و فانوس چهار تیم برتر این دوره بودند و لرنیا عنوان تیم برگزیده را به دست آورد.
با این حال، شاید مهم‌ترین بخش سفر فناورانه رتبه‌بندی نهایی نباشد. ارزش اصلی چنین برنامه‌ای در فرصتی است که به دانشجو می‌دهد تا برای مدت کوتاهی از فضای صرفاً دانشگاهی فاصله بگیرد و با واقعیت‌های صنعت فناوری روبه‌رو شود.
در بازاری که مهارت‌های فنی به‌سرعت تغییر می‌کنند، توانایی یادگیری، حل مسئله، کار تیمی، ارتباط مؤثر و سازگاری نیز اهمیت زیادی دارند.
از این منظر، سفر فناورانه داتین را می‌توان تجربه‌ای برای نزدیک‌تر کردن سه دنیای دانشگاه، صنعت و نوآوری دانست؛ تجربه‌ای که برای شرکت‌کنندگانش شاید با پایان بوتکمپ تمام نشده باشد.
❓ سوالات متداول
سفر فناورانه داتین چیست؟
سفر فناورانه یک بوتکمپ آموزشی و تجربی است که با هدف آشنایی دانشجویان با فضای واقعی صنعت فناوری، توسعه مهارت‌های حرفه‌ای و تجربه حل مسئله برگزار می‌شود.
سومین سفر فناورانه داتین چه زمانی برگزار شد؟
سومین دوره از اول تا دوازدهم شهریور ۱۴۰۵ برگزار شد و اختتامیه آن در دانشگاه خاتم انجام شد.
چند دانشجو در سومین دوره شرکت کردند؟
۷۰ دانشجو از ۳۳ دانشگاه کشور برای حضور در سومین دوره انتخاب شدند.
برای سفر فناورانه ثبت‌نام کردند؟
۱۱۵۵ نفر پیش‌ثبت‌نام کردند و ۴۷۶ نفر مرحله چالش ورودی را تکمیل کردند؛ پس از ارزیابی، ۷۰ نفر انتخاب شدند.
تیم در پایان سفر فناورانه تشکیل شد؟
در مرحله نهایی، ۱۱ تیم راهکارهای خود را در حوزه‌های مختلف فناوری مالی و اقتصاد دیجیتال ارائه کردند.
تیم‌های برتر سومین سفر فناورانه کدام بودند؟
لرنیا، جیبو، پلوتوس و فانوس چهار تیم برتر معرفی شدند و لرنیا به‌عنوان تیم برگزیده انتخاب شد.
موضوع پروژه‌های سفر فناورانه چه بود؟
پروژه‌ها موضوعاتی مانند سواد مالی، مدیریت مالی، اعتبارسنجی، اشتغال، پرداخت، خدمات مالی و تاب‌آوری زیرساخت‌های پرداخت را پوشش می‌دادند.
آیا سفر فناورانه فقط برای یادگیری برنامه‌نویسی است؟
خیر. این برنامه علاوه بر حوزه‌های فنی، روی کار تیمی، حل مسئله، مهارت‌های نرم، شناخت صنعت و مسیرهای حرفه‌ای نیز تمرکز دارد.
چه عواملی هزینه بوت‌کمپ‌های فناوری را تعیین می‌کنند؟
مدت دوره، نحوه برگزاری، تعداد و تخصص منتورها، پروژه عملی، امکانات آموزشی، خدمات جانبی و پشتیبانی پس از دوره از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر هزینه چنین برنامه‌هایی هستند.
